N16

Nimfen
In de Griekse mythologie zijn nimfen jonge vrouwen die de schoonheid en bekoorlijkheid van de natuur symboliseren. Zij zijn voor het merendeel dochters van Zeus en wonen in grotten waar ze zingen en spinnen. Vaak maken ze deel uit van het gevolg van een andere god of godin zoals bijvoorbeeld Artemis. Nimfen leven enige honderden jaren maar zijn wel sterfelijk. Hun schoonheid maakt menigeen krankzinnig. Zeker rond het middaguur wekken zij plotselinge angsten op. Er zijn verschillende typen nimfen. De Meliaden zijn het oudst. Ze zijn geboren uit bloeddruppels die uit het geslacht van Cronus op de aarde zijn gevallen, bij diens ontmanning. Ze leven in essenbomen, vanwege hun bloedige oorsprong wordt essehout gebruikt bij de vervaardiging van lansen. De Naiaden wonen in bronnen en beken, als dochters van Zeus kunnen zij ziekte genezen, maar ook overbrengen. De Nereiden leven in de zee, Oreaden in de bergen, Alseiden zijn bosnimfen en Oceaniden zijn zeenimfen. De knappe en verleidelijke nimfen hebben talloze minnars zoals Pan, Priapus, de satyrs en in het algemeen allen die in de vrije natuur wonen. Ook de grote goden zijn niet ongevoelig voor hun charmes: Zeus, Apollo, Hermes en Dionysos vallen allen op nimfen. Men beschouwde nimfen als lagere godheden met een beperkte invloed. Hun eredienst gaf zeker geen aanleiding tot grote openbare plechtigheden. Maar zij waren zeker populair. Ze stonden dicht bij de mensen en werden vereerd zonder tussenkomst van priesters. Hun heiligdommen, de mymphea, waren niets anders dan de plek, de bron, het bos, de rots of de fontein, waarmee ze in verband werden gebracht.
Ningal
Soemerische moedergodin, haar naam betekent 'grote koningin'. Ze was de moeder van de zonnegod en vrouw van de maangod Nanna in Mesopotamie. Ningals kinderen waren de zonnegod Utu of Sjamasj, Inanna of Isjtar en de weergod Adad. De latere Griekse mythologie rond Europa, Minos, Helios en Pasiphae herinneren nog aan deze mythe.
Ninkarrak
Godin van de healing.
Ninki
Babylonische godin van de wateren.