N20

Niobe
Griekse dochter van Tantalus, en de vrouw van Amphion de koning van Thebe. Hun huwelijk is bijzonder gelukkig. Ze kreeg zeven zonen; Sipylus, Eupinytus, Ismenus, Damasichtlon, Agenor, Phaedimus en Tantalus, en zeven dochters; Ethodaea, Cleodoxa, Astyoche, Phtia, Pelopia, Astycratia en Ogygia. Amphion is een zoon van Zeus en kunstenaar. Hij ontlokt aan zijn lier zulke harmonieuze klanken dat zelfs stenen, getroffen door de schoonheid van zijn muziek, in beweging komen. Zo levert hij een bijdrage aan de bouw van de Thebaanse muren. Trots op haar kroost kijkt Niobe wat ‘zij met de mooie haren' betekent neer op moeders met minder kinderen. Leto, die slechts twee kinderen heeft gebaard namelijk Apollo en Artemis hoort die laatdunkende woorden. Als godin en dochter van een Titaan kan zij die belediging niet op zich laten zitten en roept de hulp van Apollo en Artemis in om zich te wreken. Leto's kinderen gaan naar het paleis waar Niobe heerst. Apollo doorboort met zijn pijlen haar zeven zoons, en Artemis doodt de zeven dochters. Alsof die doden nog niet genoeg waren, versteent Zeus het hart van de Thebanen, en de kinderen blijven onbegraven negen dagen in hun eigen bloed liggen. Niobe weent over hun ongenade en als teken van van rouw weigert ze te eten. Op de morgen van de tiende dag gaan de goden over om de lijken te begraven. Niobe staakt het vasten en trekt zich terug op de berg Sipylus. Ze verandert zich in een rots en verwerkt alle kwellingen die de goden haar hebben aangedaan. Uit Sophocles :' als klimop dat zich vasthecht sloot een huid van steen haar ledematen in; men zegt dat haar uitgeputte lichaam onophoudelijk wordt gegeseld door regen en sneeuw en dat uit haar oogleden eindeloos tranen over haar hals stromen. Vergelijkbaar is het lot dat mij in het graf doet belanden'. Men zegt dat haar ogen nog altijd om haar kinderen huilen en wijst vervolgens een steen aan, die Niobe zou zijn geweest en waaruit overvloedig een nooit opgedroogde bron stroomt. Haar naam, die 'sneeuwachtig' betekent, heeft klaarblijkelijk betrekking op een besneeuwde bergtop, waarvan het gletsjerwater in de vorm van een rivier naar de zee stroomt. In Noord-Amerika komt een identieke Indiaanse legende voor over een moeder die uit verdriet over het verlies van haar kinderen in een steen verandert.